Je hebt net je gender reveal gevierd met familie en vrienden. Je weet dat het een jongetje wordt. Je voelt je intens gelukkig en ziet de toekomst met hem al helemaal voor je.
Maar dan is er die echo waaruit blijkt dat het kindje een leven krijgt waarbij hij volledig afhankelijk zal zijn van jou…Voor altijd. Een keuze die je als moeder niet wilt hoeven te maken…
Geluk en verdriet
Na 23 weken en 3 dagen wordt het mannetje geboren. Anderhalf uur blijft hij in leven en wordt er op een bijzondere manier van hem genoten. Daarna stopt zijn ademhaling. De grens tussen geluk en verdriet is haarfijn.
Beschuit met blauwe muisjes
Een dag later komt de moeder thuis. Familie komt langs om het kleine mensje te bewonderen en de moeder te feliciteren. Heel belangrijk. Ze is tenslotte toch moeder geworden. Van een prachtig kindje. Beschuit met blauwe muisjes wordt gegeten. Wie wil mag hem zelfs even vasthouden.
Ook dit kindje hoort bij een familie. Het is niet alleen een zoon, maar ook een kleinkind en een neefje. Het verdient een naam en een plek in het hart van iedereen die bij hem hoort.
Definitief loslaten
Er volgen bijzondere dagen. Vol heftige emoties en gedenkwaardige momenten. En dan is het tijd om hem definitief los te laten. In een informeel samenzijn in de koffiekamer van het crematorium. Daar ligt hij in doeken gewikkeld in een mandje. Omringd met kaarsen, bloemen en cadeautjes.
Alle genodigden mogen een lintje doorknippen, dat hen verbindt met hem. Als symbool voor verbinding en liefde. Voor loslaten en toch vasthouden. Voor datgene wat er gevoeld wordt, maar zo lastig uit te spreken is.
Klein wondertje in de hemel
Bij thuiskomst worden er tot slot ballonnen opgelaten. Waar kaartjes met bijbehorende wensen aan vast zitten. Bestemd voor dat kleine wondertje in de hemel. Dat helaas veel te kort bij zijn moeder mocht zijn…